Hondje beknelt tussen liftdeuren

Het nieuwe semester is begonnen. Het is weer rennen, rennen en rennen. Minuutjes vrije tijd zijn er amper, maar als ze er zijn dan benut ik ze goed. In de zomervakantie is de laptop gevallen en dat bleek een drama. Ik was namelijk net bezig met mijn externe back ups op 1 medium over te zetten (de pc) en het van daaruit weer op volgorde te zetten en onder te verdelen in mapjes. Uren mee bezig geweest. Mijn hele leven en het complete vijfjarig bestaan van dochterlief stonden voor welgeteld 20 minuten op 1 medium. In deze 20 minuten is de laptop gevallen. Paniek! Tikkend geluid vertelde mij dat het de harde schijf was. Nog meer paniek! Niet meer aanzitten. De volgende dag de laptop naar een ICT-er gebracht en wat bleek, total loss. De harde schijf tevens. Nu ligt mijn harde schijf in een data recovery center…nog steeds. Al weken lang. Gelukkig tot op heden 4 jaar geschiedenis terug kunnen halen (gelukkig de babyfoto’s!, peutertijd, kleutertijd) maar alles van mijn studie is verdwenen.

Daar zaten erg belangrijke documenten bij. Dus nu ben ik bezig bij de RUG alles weer op te vragen (bewaarplicht). Al met al is de schade beperkt gebleven, qua gegevens, maar het heeft wat werk gekost. De nieuwe laptop is in de pocket dus we zijn weer mobiel. Tevens een Asus Transformer tablet-pc met Windows 8 en Office licentie gekocht zodat ik met dat kleine apparaatje de colleges af kan lopen zonder mij een breuk te tillen en de ‘huis’ laptop (die fungeert als onze vaste computer vanaf nu) extra te belasten d.m.v. val en stootschade. Die blijft mooi veilig op een plekje. Ik moet zeggen, ik kan elke veel reizende student zo’n transformer book aanraden, maar dan wel met Windows 8 als besturingssysteem ;-)

Voor de rechtbank heb ik als richting strafrecht gekozen. Klein inschattingsfoutje. Ik moest als laatste het materieel strafrecht vak nog halen (alle andere vakken zoals formeel strafrecht gehaald, nog wat andere dingetjes die hierop betrekking hebben), maar materieel strafrecht nog niet. Hiervoor heb ik over 7 weken tentamen, op tijd voordat de rechtbank begint. Gekozen na advies van de studie adviseur, voornamelijk omdat het een makkelijkere richting is en ik ‘even op adem kan komen’. Nou mooi niet. Ben ik niet erg slecht erin! Zweet breekt mij uit. Ik wil ook helemaal niet verder in strafrecht, ik had gewoon naar mezelf moeten luisteren en staatsrecht als richting moeten kiezen, maar goed. Eens gekozen is gekozen. Na overleg met de docent, die mij extra probeerde te begeleiden, ter voorbereiding op de rechtbank bleek dat ik gewoon apraktisch ben in strafrecht en het te boek staan als theoretische juridisch werk meer mijn ding is. Sterker nog, ik ben echt slecht in dit vak. Daarmee bedoel ik, heeft bijles broodnodig. Eerst schaamde ik mij er even voor maar toen dacht ik, tja what the fuck, ik ben er gewoon slecht in, prima. Weten we dat ook weer. Ik moet er alleen wel snel, heel snel, heel goed in worden wil ik niet in toga finaal afgaan en men het voordoen hoe het dus niet moet. Ik heb dus een ‘leuke’ uitdaging. Blij ben ik er absoluut niet mee, maar ja ik kan er nu niks meer aan veranderen. Ik ga ervoor, goed zal ik erin worden om na mijn afstuderen het net zo hard weer te vergeten en snel te gaan doen waar ik goed in ben!

Misschien dat ik mijn laatste semesters via foto’s ga vastleggen (het zo voor mezelf nog leuk te houden) om wat herinneringen voor later te creëren. Nu snel mijn bed in duiken, het is 02:00 (na een productieve avond en nacht). Morgen roepen de strafrechtelijke casussen weer te samen met het vak aansprakelijkheidsrecht.

In laatst genoemde zit een hondje beknelt tussen liftdeuren. Een voorbijganger probeert het stikkende hondje te redden en valt zelf in de liftschacht. Wie is er aansprakelijk? De liftleverancier of de woningstichting die het complex verhuurt? Normaliter de woningstichting op basis van kwalitatieve aansprakelijkheid die sneller wordt aangenomen door de profit sfeer. Maar hier was duidelijk sprake van een ongelukkige samenloop van omstandigheden, of om in vaktermen te spreken een OSVO, en was dus niemand aansprakelijk. Voor de geïnteresseerde rechtenstudenten. Uitspraak: Rb. Zeeland-West Brabant (locatie Breda) 19 maart 2014, ECLI:NL:RBZWB:2014:1973, RAV 2014/67 ( X- Stichting Singelveste Allee Wonen). Voor de niet geïnteresseerden in het recht die zich afvroegen, was dit hondje niet in het nieuws? Ja. Leeft de man nog? Ja. Het hondje? Onbekend.

 

 

 

 

Zomervakantie 2014

De zomervakantie is al weer bijna 4 weken aan de gang, en in deze periode niet de energie of tijd gehad om een blog te kladden. De eerste week van mijn vakantie was ik zowaar bijna depressief haha. Ik ben van hele dagen rennen met studie naar ineens niks gegaan. Ik snap nu best goed hoe je van niet meer werken depressief wordt. Nu had ik dat vroeger al toen ik nog werkte maar deze keer sloeg hij hard in. In plaats van opluchting verveelde ik mij zo erg dat ik zelfs maar gewoon ben gaan slapen. Om 12 uur is het hele huis al aan de kant, manlief werkte toen nog elke dag (dus konden we ook niet weg wat leuks doen) en was dochterlief de hele dagen aan het buitenspelen. Tv kijken doe ik niet (althans niet via kanalen wel via Netflix) mijn serie die ik volgde was afgelopen en er was gewoon geen reet meer te doen. Ik ben toen naar de studieadviseur gegaan of er mogelijkheden zijn om toch nog 1 vak te volgen in de zomervakantie. Hier is het niet van gekomen want toen werd ik ziek (ik verveelde me toen stukken minder haha) en toen had manlief twee weken vakantie. In deze twee weken zijn wij 8 keer uit eten geweest met dochterlief (schandalig gewoon, pannenkoekenschip, pizzeria, Nederlands restaurantje en ga zo maar door). Vakantieveilingen en Groupon zijn mijn nieuwste uitvindingen! Zo kan je nog eens vaak dagjes uit.

Ik heb een aantal dagen volgepland met leuke activiteiten zoals paardrijen door het stadspark van Groningen, koeien knuffelen (dochterlief was hysterisch en wil graag een koe), zwemmen, speeltuinen en weet ik wat nog meer. Toen manlief weer moest werken heb ik een zwembad van 3×4 meter met een ijzeren frame gekocht en die in de tuin neergezet. Ergens deze maand gaan we 1 week weg, een vakantieboerderij geboekt via een last minute in Overijssel en dan gaan we naar plopslaland en Slagharen, nog naar Duitsland (aqua dierentuin) en vooral met de beentjes tussen de koeien in de zon en mijn e-reader. De dag nadat we terugkomen begint allebei onze studie’s weer. Spannend want ik moet de rechtbank doen. Zenuwen bouwen nu al op.

2014-07-07 08.56.42  DSC_0002

Ik had dus niks meer te doen…dan maar studieboeken verkopen.

2014-06-04 13.42.56

Ben ik erg in mijn nopjes met mijn nieuwe vaatwasser!

2014-07-10 13.43.44

Probeerde ik tot 2x toe een opblaaszwembad maar elke keer werd hij door kinderen gesloopt. Hier is duidelijke mensenmishandeling te zien (de elektrische pomp was kapot…). Nu met het grote zwembad hoeft er niks meer opgepompt te worden.

2014-04-20 16.37.59  DSC_1008

Was er opeens tijd voor de keuken en voor bananencake. Zonder boter & suiker!

 

2014-06-30 16.23.38 2014-06-30 16.30.43 2014-06-30 16.22.59

 

En tijd voor wasgoed. Veel, 5 wasmachine’s vol.

2014-07-09 10.54.34 2014-07-09 10.53.57 2014-07-09 10.53.01

 

Wordt ik door manlief gepest met mijn ‘ Wehkamp moeder- jas’ en mijn ‘brave schoenen’. Maar ze zitten mega lekker, dus hij lult maar een eind weg.

2014-07-18 20.29.02 2014-07-18 20.26.44 2014-07-18 20.24.46

Heb ik warempel weer haar wat lang genoeg is om er wat ‘leuks’ mee te doen (dat bij mij niet verder reikt dan een knot of staart). Alhoewel de laatste foto meer eruit ziet als een langharige ontplofte cavia.

2014-07-22 19.11.24

Kocht ik een Lampe Berge lamp (althans een lamp van ScentChips en olie van Lampe Berger). Dit wilde ik al eeuwen sinds een vriendin er goeie ervaringen mee had. Hier ben ik ontzettend blij mee.

2014-07-22 14.23.19  2014-07-22 14.23.12

Had ik ook tijd om verdwaald te raken, zonder navigatiesysteem…in een van de vele weilanden in Groningen, onderweg naar een van mijn zoveelste projecten .

2014-07-22 18.57.36  2014-07-22 18.57.30 2014-07-22 18.57.17

Weet ik nog steeds niet wat ik met de lege tuin aanmoet qua planten en andere gezelligheid. Alhoewel dat met een zwembad van 3×4 nu wel redelijk opgelost is…(geen plaats voor planten meer).

Het geluk dat studeren heet

Heel vaak heb ik mezelf vervloekt, waarom moest ik perse een universitaire studie doen. Deze momenten had ik voornamelijk als ik s’nachts geen slaap kreeg omdat mijn dochter die toen nog een baby was huilbuien had, een luier verschoont moest worden of omdat ze haar speen verloren was. Het moment dat ze steeds uit bed bleef lopen, en ik voor haar deur moest gaan zitten op de grond zodat ik haar steeds terug in bed kon leggen was legendarisch. Ik zat in een tentamenperiode en het huilen stond mij nader dan het lachen. Compleet uitgeput was ik, wallen van hier tot Tokio en een dochter die niet wilde slapen. Hier zat ik dan met mijn wettenbundels op de grond terwijl ik het liefste weken wilde slapen. Er moest een kind opgevoed worden en een tentamen behaald. Hoe moest ik dit aanpakken? Ik heb om precies te zijn, van 19:00 tot 02:00 s’nachts op de grond gezeten. Om 02:00 s’nachts gaf mijn dochter met haar sterke willetje het op en besloot ze te gaan slapen.

Mijn automatische piloot neemt het op dit soort momenten over en zorgt ervoor dat hoe dan ook, ik door studeer. Hier ging geen goed gesprek met mezelf aan vooraf, ik deed het gewoon. Omdat het moest! Het moest gewoon gebeuren. No matter what. Tegenwoordig ben ik voorbereid en neem ik zelfs als ik naar het ziekenhuis moet of andere afspraken heb mijn studieboeken mee. Vaak heb ik ze niet nodig maar soms dus wel. Dan zit ik uren in een wachtkamer en dan is dat het moment om te studeren. Deze tijdsverlies kan ik gewoonweg niet erbij hebben. Better safe than sorry, dus sleep ik overal mijn boeken mee naar toe.

Heel vaak heb ik ook dagen dat ik mezelf gelukkig prijs dat ik een studie kan doen. Dat ik niet in Afrika geboren ben. Het klinkt heel cliché maar ik zou mij geen leven zonder mijn studie meer kunnen voorstellen. Het geeft mij houvast en hoop voor de toekomst. Dat ik niet verdwenen ben in de statistieken. Kind van een alleenstaande moeder? Te vroeg noodgedwongen uit huis? Zelf een dochter op jonge leeftijd? Ik ben gaan studeren voor mijn dochter. Dat zij later trots kan zijn en dat ik haar een goed leven heb kunnen geven. Ik zeg hiermee niet dat een kind geen goed leven heeft als ouders niet universitair zijn opgeleid. Dat is natuurlijk pure onzin. Dit is alleen iets wat ik wil voor haar, zodat ik haar kan meegeven waar een wil is is een weg. Ik geloof niet dat je alles kan worden wat je wilt…ook dat vind ik pure onzin. Ieder mens heeft eigen unieke capaciteiten waarmee hij de beste kan worden (als hij maar wilt) in waar hij/zij goed in is. Ik ben er stiekem trots op dat ik dit aan haar kan nageven. Dat haar ouders aan de universiteit studeren terwijl nooit iemand dat van hun verwacht had. Want een buitenlander van arme ouders uit een achterstandswijk en een dochter van een alleenstaande bijstandsmoeder (wederom uit een mindere wijk), ach die zouden toch nooit hoogopgeleid kunnen zijn?

Dat ik niet de cirkel heb laten doorgaan door ook de bijstand in te verdwijnen, ongeschoold te blijven en werkloos. Dat ik haar een beter alternatief kan laten zien. Dat er veel voordelen zitten aan studeren, aan wat van je leven maken en hard werken. Dat nachtenlang doorleren beloond wordt. De beloning zie ik nu soms al, in kansen die ik anders nooit aangeboden had gekregen. De beloning zit al in de manier waarop anderen je behandelen. Ik kan genieten om naar mijn hoogleraar te luisteren, oprecht met aandacht. Zijn woorden kunnen mij een tentamen laten halen en daarmee een stap dichter naar een diploma. Leraren zijn the key to succes (mits je ervoor openstaat). Mijn oefenrechtbank komt nu wel erg dichtbij en lichtelijk nerveus begin ik hier al voor te worden. Volgend schooljaar na september zal ik dit moeten doen. Kan ik het wel? Zien mensen mij wel voor een jurist aan? Nemen ze mij wel serieus? Ga ik niet af als een gieter?

Bemoedigend zal zijn dat mijn dochter hierbij aanwezig mag zijn. Ik weet nou niet of ik hier nerveuzer van wordt of dat dit maakt dat ik het nail. Ik hoop dan dat ze later als ze ouder is terug denkt aan die dag. Dat ik vol met de zenuwen, en vol ongeduld om ‘ervan af te zijn’ in een toga sta en haar laat zien; kijk mama kan dit! En als mama het kan, kan jij het ook, als je dat wilt.

Op sommige momenten (en die komen gelukkig veel vaker tegenwoordig) geniet ik echt van mijn studie. Eerst is het zwaar, en dat blijft het, maar later wordt het meer en meer eigen, jezelf, een hobby, iets waar jij jezelf kan wezen. Alleen met je gedachten om een casus op te lossen. Ik denk dat iedereen die rechten studeert en wie het niet is komen aanwaaien dit ook zo ervaart. De dankbaarheid dat het je gelukt is. Het is mij niet gegeven, wel door het feit dat ik niet in Afrika leef maar ik moet het zelf waarmaken. De eerste onvoldoende van dit jaar is al binnen, een 5… (en dat is geheel te wijten aan het feit dat ik welgeteld 1 dag heb geleerd ervoor), want hey een moeder moet keuzes maken en bepaalde belangrijkere vakken voor laten gaan. Dit resulteerde erin dat ik in Juli een herkansing heb. Vroeger zou mij dit onzeker maken en gedemotiveerd, tegenwoordig nu ik verder gevorderd ben denk ik; ik heb gewoon te weinig geleerd en in Juli sleep ik er een 8 of hoger uit. Twee weken meer of minder ‘vakantie’ maakt toch niet uit, want een moeder heeft nooit vakantie…

Dus op naar de herkansing en daarna misschien eindelijk het boek ‘de ontdekking van de hemel’ eens lezen, ter compensatie aan mijn verloren middelbare schoolperiode ;-)

Wat klink ik toch belachelijk filosofisch als ik dit zo teruglees, maar gelukkig is het niet alleen hard werken een studie maar ook genieten!

 

Over bovenlippen, wenkbrauwen & zonnesteken

Het mama, student en het zijn van alle andere hoedanigheden brengt mee dat je weinig tijd over houdt voor jezelf. Rustig een kop koffie te kunnen drinken, een goed boek te lezen of om jezelf in de bouwsteigers te hangen. Ik vond dat het vandaag als ware van studie break wel eens tijd was om wat aan mijn persoonlijke verzorging te gaan doen. Niet dat ik als een stinkende behaarde oermens over de aardbol rond dartel maar voor het zelfvertrouwen is het af en toe fijn je goed te voelen over jezelf. Dat was dus mijn plan na non stop 4 uur leren. Een pauze van 45 minuten waarin ik (ondertussen beneden het eten op de pitjes stond) mezelf zou omtoveren als een ware femme fatale. Dat het fataal zou worden maar geen femme wist ik toen nog niet.

Wat is fijner dan dus 4 uur liggen zonnen met je studieboek je te belonen met een koude douche. In de badkamer aangekomen zag ik dat ik niet mooi egaal bruin was maar gewoon hele rode flanken had op mijn bovenarme (de achterkant natuurlijk spierwit is…) en mijn onderbenen (en ook mijn kuiten wederom spierwit zijn)…je kan immers lastig studeren op je buik liggend. Niet een beetje rood…maar zo rood dat het water geen verlichting bracht maar eerder leed toevoegend was. After sun had ik gelukkig nog in huis van vorig jaar. Niet dat het hielp maar ik hoopte op een placebo effect.

Omdat ik toch al zo rood was als de achterkant van een baviaan besloot ik dat dat best een goed moment was om dan maar mijn bovenlip te harsen en mijn wenkbrauwen te epileren. Het zou dan immers niet opvallen want ik was toch al knal rood in mijn gezicht. Het is altijd prettiger dat mensen denken Sow die is goed verbrand dan dat ze denken Sow tering die heeft haar bovenlip lelijk geharst en goeie God heeft die vrouw zoveel haargroei daar dat ze moet harsen! Natuurlijk moet ik dit ook hier op W.W.W even toelichten. Nee beste mensen ik heb geen snor. Ik heb zoals de meeste vrouwen kleine donshaartjes, die niet te zien zijn tenzij je in de volle zon staat. Gelukkig ben ik bedeeld met genen die weinig haar produceren maar op een bepaald moment kwam manlief aan met de mededeling (toen ik natuurlijk in volle zon stond), het zou wel mooier zijn als je daar geen donshaartjes hebt.

Dat was de dag dat ik besloot naar de schoonheidsspecialist te gaan, nu zo’n 1.5 jr geleden. Deze zei (Thank God) dat ik niet echt een bovenliphars nodig had maar dat het natuurlijk wel fijn is als het ‘lekker glad’ is op je bovenlip. Sindsdien de schoonheidsspecialist het woordje ‘lekker glad’ gebruikte voor mijn bovenlip heb ik hele andere associaties (maar dit ter zijde). Natuurlijk nam ik na het aansmeren van de schoonheidsspecialist een full face treatment. Dat betekende, hallo mooie wimpers, goedemiddag prachtig geverfde wenkbrauwen (in mijn haarkleur! Waaat!) en tering wat pijnlijk maar lekkere gladde bovenlip. Jullie begrijpen dat als je een gezin, huishouden, kind, auto en collegegeld hebt elke maand de schoonheidsspecialist bezoeken een dure hobby wordt.

Ik besloot daarom dat ik dit alles prima zelf thuis kon. Na enige oefening en na aanschaf van (dat weer wel) kwaliteit verf, hars en pincet was ik bijna een volleerd specialiste @ home! Wow! Iets te overmoedig ging ik vandaag te werk. Bij gebrek aan tijd bedacht ik (tegen alle vorige behandelmethodes in) dat het wel handig zou zijn mijn wimpers & wenkbrauwen te verven (dat betekent verf te laten intrekken) en tegelijk mijn bovenlip te harsen. Je eigen bovenlip harsen ziet er uit alsof je rechtstreeks uit de TBS komt gewandeld. Dat gaat gewoonweg tegen je natuur in. Onmogelijk om dat pijnloos maar vooral snel uit te voeren. Dit begint altijd met het opwarmen van je strip met hars (door de fohn…) en die er dan in een keer met trillende handen op te plakken, heel snel aandrukken (zodat je je niet meer kan bedenken) en dan….moment supreme. Hier sta ik altijd even adem te halen, te twijfelen wat overigens zinloos is want hij kan er nu alleen nog maar af middels het eraf te trekken en dat kan je dan weer het beste heel snel doen. Al twijfelend trek je dan de strip eraf, vloekt een eind en voelt eventjes geen bovenlip meer aanwezig op je gezicht (en dat alles voor een vent….!). Waarna ik heel snel in de spiegel kijk of wel alles weg is. Opgelucht haal ik adem, ik hoef immers nog maar 1 kant….van de bovenlip. Normaliter verloopt dit prima, tot vandaag.

Vandaag dacht ik dus, zoals eerder gezegd dat ik dit proces kon bespoedigen door gewoon meerdere dingen tegelijk uit te voeren (wegens tijdgebrek). Eerst de wenkbrauwen snel geëpileerd, toen de verf op de wenkbrauwen en wimpers gesmeerd. Heel voorzichtig zodat het niet in mijn ogen zou komen. Je wilt immers geen waterstofperoxide in blauwe kijkers krijgen. Waarom ik op dat moment besloot dat ik dan ook wel mijn bovenlip kon harsen tijdens het intrekken van de verf is voor mij ook nog een compleet mysterie. Ik bedoel….je ogen gaan tranen, samentrekken en SLUITEN tijdens het eraf trekken van de hars van je bovenlip. Iedereen die zijn bovenlip ooit eens geharst heeft weet wat ik bedoel!

Ik neem een goeie harde trek met mijn hand en ruk zo de strip van mijn smoel af. Wat toen volgende was a series of unfortunate events. Alle verf van mijn wimpers kwam door het samentrekken van mijn ogen in dus mijn ogen terecht! Waarop ik  mijn ogen dus dicht had en de brandende pijn van de waterstofperoxide voelde en de gloeiende bovenlip het geheel alleen maar erger maakte. Al struikelend over de stekker van de fohn, dook ik naar de wasbak, waarop ik per ongeluk de handdoek van de douch cabine meenam die in de wc pot belande en dat nou net de enigste handdoek was die er was! Met de andere hars strip nog op mijn bovenlip hing ik met mijn ogen onder de stromende kraan mijn ogen uit te spoelen. Wat een pijn! Mijn ogen waren knal en knal rood, opgezwollen en bloeddoorlopen.

Dan denk je dat dit het enigste is….vergeet niet dat al die tijd mijn wenkbrauwen dus lekker zaten in te trekken. Na 15 minuten spoelen, janken, en zoekend naar een handdoek (alles hing op de waslijn in de tuin) zag ik dat mijn wenkbrauwen waren veranderd in twee zwarte balken (het best lijkend op de balkjes die de privacy van verdachten beschermd op televisie). Spoelen met water had geen zin…ze waren geruïneerd. Mijn hele huid om mijn wenkbrauwen heen was zwart! Zwart! Niet eens bruin meer (de kleur die het had moeten hebben) nee ZWART! Aceton, alcohol niks heeft geholpen. Ik heb de andere hars van de bovenlip bij wijze van show ook maar eraf getrokken maar veel hielp dat niet meer.

Vandaag de dag, zal ik straks dus over straat moeten met twee dikke strepen boven mijn ogen, een rode bovenlip en twee dikke opgezwollen ogen waarop ik het meest lijk op een kikker die heel hard geknepen wordt. Maar ik zal het met trots doen, want Hey ik heb het tenminste nog geprobeerd!

 

 

Laatste tentamenweken van dit semester

De laatste tentamens staan voor de deur, and boy i’m done with it. Mijn administratie is een ‘puinhoop’, gewoon ziekenhuisafspraken vergeten (best belangrijke van mijzelf), andere afspraken zoals de gasmonteur die al 2x voor dichte deur gestaan heeft *oeps*. Doordat ik een extra tentamen erbij heb (onverwacht), zit ik nu in de stress. Hoe kan je nu onverwacht een tentamen extra hebben? Nou dat is een lang verhaal, maar laten we het erop houden dat dat niet mijn schuld was…

Ik heb in Juni 4 tentamens en de eerste week van Juli ook een tentamen (dat bewuste onverwachte tentamen). Hopelijk geen herkansingen, zo wel dan zit ik in Juli aan de herkansingen…Maar we houden de moed erin, want de vakken eerder dit semester waren moeilijker en die heb ik ook bij de eerste kans gehaald. Tijdens tentamenweken verander ik in the Bitch van de Snickers reclame, of waarschijnlijk nog erger. Je kan mij dan ook het beste niet al te moeilijke vragen stellen zoals: wil je ook koffie? Ik raak dan helemaal afgeleid, en ben weer paar minuten verder om weer in de stof te komen. Als ik je vraag al hoor, want 9 van de 10 keer hoor ik hem niet eens, tot irritatie van de medemens.

Ik heb wel alle stof af, niks inhalen, niet achter de feiten aanrennen dus dat is heel prettig. Het echte stampen kan beginnen. Vandaag net alle jurisprudentie op volgorde gezet, proberen uit te printen (rot printer), en stof geordend op de pc. Mijn techniek is altijd alle aantekeningen van mezelf op volgorde van begin tot eind te lezen, moeilijke dingen dan weer uit het studieboek te lezen, hier en daar een college (online) terugkijken en B. mij laten overhoren m.b.t. de jurisprudentie. Dat verloopt altijd iets trager dan de rest omdat hij tijdens het overhoren oprechte interesse krijgt in de stof en vragen gaat stellen waar hij het antwoord op niet gaat begrijpen (en waar ik geen tijd voor heb hem dat uit te leggen). Maar ook hij is nu bijna geleerd verhoorder en roept de naam van het arrest, ik de rechtsregel, samenvatting en uitspraak.

Dat schrijf ik wel zo makkelijk op maar bij de vorige vakken had ik 120 uitspraken (wilt u het ff onthouden?!) en stond ik dan meestal letterlijk mezelf voor de kop te slaan, rare dansjes te doen en vage kreten uit te stoten tijdens het overhoren (ik ga altijd raar doen als het op het puntje van mijn tong ligt). Dit eindigde dan in de laatste dag dat ik rustig zat en ze allemaal kon opnoemen. Vraag mij er nu alleen niet meer naar, want dat is allang vervolgen tijd. Nu op naar de volgende sessie’s. Pffff

Misschien een tip voor andere rechtenstudenten. Geef je arresten grappige namen (als ze die vaak al niet hebben), die ontstaan uit de feitelijke gebeurtenissen van de casus. Ik kan het veel beter onthouden als ik termen heb als ‘boze varkensboer’, ‘bedrogen vrouw’, ‘wehkamp bedriegster’, ‘mierenneuker’  en ‘hoer is werknemer?’ en ga zo maar door. Wel even oppassen dat je dit niet op een tentamen gebruikt ;-)

 

 

Maart, April en Mei 2014

Een beetje Sinterkerstoud&nieuw dit blog. Teveel gedaan en te weinig gedaan. Herkenbaar? Met mijn studie gaat het goed, tot nu toe alle vakken gehaald (zonder herkansingen, altijd fijn) die ik dit semester moest halen. Ik heb nog een aantal tentamens (4)  in Juni en dan heb ik zomervakantie! En dan ga ik niks anders doen dan, uren liggen in de zon, dagjes weg, en eindelijk eens de boeken lezen die ik al een tijd wil lezen.

Onze tuin krijgt een make- over (zowel de voor als de achtertuin) en over twee weken is hij klaar. Dus dat wordt heerlijk genieten. Ook de schuur heeft een grondige aanpak gekregen en is helemaal leeg gehaald, nieuw dak en geverfd (alhoewel met dat verven zijn wij nog bezig). Het is namelijk erg slecht weer (ik zie alleen maar regen, hallo?!) dus verven gaat in etappes.

Aangezien ik niet zo van de woorden typen ben, en foto’s veel leuker zijn om naar te kijken (althans vind ik zelf). Mijn blik gaat op een blog altijd naar de foto’s en de tekst. Ja die sla ik vaak over…

Kreeg ik deze bloemetjes van Dochterlief, die nu een paar keer per week aan wild plukken doet en mij zo voorziet van decoratie voor mijn kaarsenschaal. 

2014-03-08 19.11.11

Was Dochterlief in April jarig en ging ze trakteren op school. 

collage-2014-05-19

Gezonde havermoutkoekjes en Tunesische gerechten (home made).

collage-2014-05-20

 

Flitsende haar attributen maakt het leven van een moeder met een dochter makkelijker. Ik kan namelijk niet vlechten, en zo valt dat niet op. Mijn eigen haar is weer gegroeid tot op mijn schouders (allemaal nieuw haar) nadat de kapster met (volgens mij )wraakgevoelens voor mijn lange haar, mijn haar ruïneerde. 

collage-2014-05-40

Hadden wij onze eerste paastak. 

2014-04-14 20.42.50   Kreeg ik een groot pakket bezorgd, waaruit een Chippendale zou komen.

2014-04-01 12.27.56

Nee geintje, een stoel.

2014-04-03 19.50.43

Zat ik verdronken in Belastingwetgeving. Hier begon ik heel enthousiast aan (want HE! Geen jurisprudentie), maar na twee weken was dat ietsje minder geworden, zacht gezegd. 

2014-04-07 09.41.49

Ging Dochterlief naar haar eerste schooldisco. Hopelijk ook meteen de laatste. Ik heb het niet zo op de combinatie disco en meisjes. Nou ja, disco en mijn kind. Hopelijk gaat ze op haar 20e ook nog naar dit soort onschuldige K3 dansfeestjes toe. 

2014-03-27 18.00.57

Heb ik eindelijk een portemonnee gevonden waarin mijn mega grote telefoon past. 2014-02-17 12.40.50

En nu hup het bed in!